Vijf dingen die het orderpicken vertragen

Orderpicken lijkt simpel: order pakken, naar het product lopen, in een doos stoppen. Maar als het picken in je magazijn traag gaat, ligt dat bijna nooit aan trage pickers. Het ligt eraan dat de indeling, het papierwerk of het proces tegen ze werkt. Hier zijn vijf dingen die ongemerkt minuten toevoegen aan elke pick, en wat je aan elk ervan doet.

Een looproute die de indeling van het magazijn negeert

De meeste picklijsten komen uit in de volgorde waarin artikelen aan de winkelwagen zijn toegevoegd, alfabetisch op SKU, of in welke volgorde het systeem die dag maar wil. Geen daarvan past bij de indeling van je magazijn. De picker loopt naar pad 3, terug naar pad 1, door naar pad 9 en dan weer terug naar pad 2 — en legt voor één order drie of vier keer dezelfde route af.

De oplossing is niet ingewikkeld: sorteer de picklijst op vaklocatie, niet op SKU of ordervolgorde. Als je vakken langs een logische route door het magazijn zijn genummerd, wordt een zigzag zo een rechte lijn. Het is een van de nuttigste dingen die een vakkensysteem voor je kan doen: zodra elk product een echte locatie heeft, kan de lijst de vloer volgen in plaats van de spreadsheet.

Eén product in meerdere vakken tegelijk

Dit gebeurt vaker dan mensen toegeven. Een product wordt aangevuld en op de vaste plek is geen ruimte, dus belandt een tweede partij op een schap twee paden verderop. Niemand schrijft het op. Nu ligt die SKU op twee plekken, maar maar één ervan zit in iemands hoofd — meestal in dat van degene die het er neerlegde.

Krijgt een nieuwe picker die order, dan gaat hij naar de enige plek die hij kent, vindt die leeg of te krap, en gaat gokken, rondvragen of het hele magazijn afzoeken naar de rest. Vermenigvuldig dat met een paar SKU’s per dag en het wordt echt tijdverlies.

De enige echte oplossing is elk vak vastleggen waar een product ligt, niet alleen het ‘hoofdvak’, zodat de picklijst naar allemaal kan verwijzen. Precies dit soort dingen loopt vast met plakbriefjes en schaplabels, en precies dit houdt Bins-USA standaard bij: een product kan meer dan één vak hebben, en de picklijst kent ze allemaal.

Geen barcode, dus alles op het oog

Hebben vakken en producten geen barcode, dan wordt picken een vergelijkingsspel: SKU op de lijst lezen, label op het schap lezen, teken voor teken vergelijken en hopen dat je geen 0 voor een O hebt aangezien. Het is traag, zelfs als het goed gaat, en als het misgaat verzend je het verkeerde artikel en komt iemand daar drie dagen later achter.

Barcodes op vakken en producten maken van die vergelijking een scan. Dat is sneller en het neemt precies het soort fout weg dat ontstaat als vermoeide ogen om vier uur ’s middags op elkaar lijkende SKU’s lezen. Zodra je enig volume draait, is dit in verhouding tot wat het oplevert een van de goedkoopste oplossingen op deze lijst.

Eén order tegelijk picken in plaats van bundelen

Krijgt je magazijn tien kleine orders in een uur en loopt een picker ze allemaal apart af, dan zijn dat tien rondes door dezelfde paden, vaak vijf of zes keer langs dezelfde schappen. Bundelen — orders met gedeelde producten of nabijgelegen locaties samennemen en tegelijk picken — scheelt enorm veel lopen. Het vraagt vooraf iets meer organisatie (na het picken de artikelen weer over de afzonderlijke orders verdelen), maar wie dagelijks meerdere orders verstuurt, wint meestal meer looptijd dan er sorteertijd bijkomt.

Bundelen hoeft niet ingewikkeld te zijn. Zelfs een simpele regel — ‘combineer orders die drie of meer SKU’s delen’ — pakt veel makkelijke winst zonder dat je proces een puzzel wordt.

De picklijst printen voordat de order echt vaststaat

Deze gaat minder over de magazijnvloer en meer over timing. Als picklijsten printen zodra een order binnenkomt — voordat de betaling helemaal rond is, voordat een adresprobleem wordt gemeld, voordat een klant vijf minuten later een tweede artikel toevoegt — dan pick je orders die veranderen, worden geannuleerd of opnieuw geprint moeten worden met een toevoeging. De picker loopt twee keer voor één order.

Een korte buffer voor het printen, of het printen laten starten bij een statuswijziging in plaats van bij het aanmaken van de order, voorkomt het meeste hiervan. Niet alles, maar wel de meest voorkomende versie van het probleem: picken en meteen daarna opnieuw picken.

Geen van deze oplossingen vraagt om je proces om te gooien. Bij de meeste gaat het erom dat de informatie die een picker nodig heeft — locatie, aantal, barcode, bundel — beschikbaar is op het moment dat hij die nodig heeft, in plaats van dat hij het moet onthouden of ter plekke moet uitzoeken.